Zastanawiam się czasami, jak to artykuł, produkt może być sexy?

Czy wszyscy powariowali z tym seksem? Co to do cholery znaczy, że temat jest sexy? Dlaczego wszystko teraz ma być sexy?!!! 

Czy nie można po prostu powiedzieć: ciekawy, inspirujący, refleksyjny?

Zaczęłam się nawet zastanawiać, czy aby na pewno ja również jestem sexy! 

Czy aby opowiedzieć historię, trzeba ją ubrać w seksowne ramy? Wiecie – takie odgórnie przyjęte? Czy aby podkreślić przeżycia wewnętrzne lub stawiania za wysoko poprzeczki trzeba używać ozdobników, mocnych akcentów?

Proszę się nie obawiać – nie będę tańczyć ani śpiewać mocnego rocka tym bardziej biegać nago po scenie. 

I wiecie co? Zaczęłam pisać tekst. Zanim się nie spostrzegłam sama sobie narzuciłam presję. Ma być sexy!

Tak. I powiem więcej – zwątpiłam w siebie i w swoje możliwości. Chcąc wykonać zadanie starałam się wpasować w przyjęte standardy. Spełnić oczekiwania. Ale właściwie po co? Po jaką cholerę?!

Czy zawsze wykonanie czegoś musi być według ustalonego odgórnie schematu? Kto tak powiedział? Kto to ustalił? Narzucił?

Kopiujemy czyjeś style pisania,. ubierania, bycia. Mimo że się z tym źle czujemy przytakujemy mimo ze mamy inne zdanie na dany temat. Często nie zabieramy głosu. Myślimy co się będę wychylać.

Ale wracając do tematu: schematy, standardy, procesy, procedury… 

Tak, zasady są ważne. Są punktem wyjścia, nadają kierunek, cel do którego zmierzamy.

Ale kto powiedział, że nie można inaczej? To wymaga odwagi, autentyczności. Braku lęku przed oceną i krytyką. Nie działania pod publiczkę.

No właśnie ta krytyka. Ocena. To przeglądanie się w oczach innych. Potwierdzanie swojej wartości, aprobata.

Dla kogo się dzisiaj ubraliście Państwo? Czy dla siebie czy dla innych? 

Ja wyglądam dzisiaj świetnie. Akceptuję w sobie wszystko nawet parę kilo za dużo. Chociaż nie powiem – wyglądam naprawdę nieźle – siłownia robi swoje 🙂

Widzę, że może dzisiaj nie do końca dobrze dobrałam buty. Ale w tych butach świetnie się czuję.

A Wy jak się dzisiaj czujecie? Ubrani czy przebrani?

Tak łatwo wtopić się w tłum. Łatwo przytakiwać, nie wychylać się. Nie proponować innych rozwiązań niż te ogólnie przyjęte. Łatwo kopiować innych zamiast odważnie wyrażać siebie.

Autentyczność. Tyle się o tym teraz mówi i jest moda na życie typu w zgodzie ze sobą, life-work balance, joga te sprawy. 

Ale czy tak naprawdę żyjemy tak jak chcemy? Czy po prostu wpisujemy się w ogólny model zachowań?

Czy podejmując różne decyzje kalkulujemy czy to nam opłaca się czy tez nie? 

Czy podejmując decyzję naprawdę działamy w zgodzie ze sobą? 

Czy chcemy być autentyczni? Czy chcemy żyć na swoich własnych zasadach? Czy jednak podejmując decyzje kierujemy się lękiem przed oceną i akceptacją innych?

Ja bym to nazwala wolnością. Wolnością wyboru – jak chcemy żyć. Jakimi drogami kroczyć. Jaką nawigację zastosować.

Tej wolności sobie i Państwu życzę każdego dnia. 🙂

I proponuję – zaśpiewajmy „I am too sexy” (Right Said Fred), podaję link do piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=OxZp4VEopcE&list=RDOxZp4VEopcE&start_radio=1

Zdjęcie: Pixabay

Artykuł Czy aby tekst dobrze się sprzedał musi być sexy? pochodzi z serwisu Nowa Ja - Coaching i Mentoring dla Managerów w procesie zmiany..

Czasem trudno jest powiedzieć „dość” osobom, które kiedyś były blisko — ale jeszcze bardziej boli żyć w ciągłym napięciu i poczuciu własnej wartości zdeptanej przez innych.

Dziś Natalia wybiera siebie — swoje zdrowie, swoją radość, swoją wolność.

I choć droga była trudna, każdy krok ku sobie przynosił ulgę i siłę.

Bo prawdziwa miłość zaczyna się wtedy, gdy przestajesz szukać jej na zewnątrz. Gdy zaczynasz ją dawać sobie codziennie, w małych gestach odwagi.

Artykuł Odcinek 6: Natalia nauczyła się kochać siebie, ale życie nie zwalnia.  pochodzi z serwisu Nowa Ja - Coaching i Mentoring dla Managerów w procesie zmiany..

Ważną, zauważoną, pożądaną. Jedyną.

Ponownie uwierzyła, że bez sztuczności i napięcia może ponownie się śmiać.

Inaczej spojrzała na swoje odbicie w lustrze. Już nie doszukiwała niedoskonałości w sobie. Tym razem był to wzrok akceptacji, zrozumienia, czułości.

Zaopiekowała się sobą. Nie chciała już szarości w swoim życiu. Bycia niewidzialną. Pragnęła znowu otaczać się kolorami. 

Już nie zakładała czegokolwiek, aby się schować. Zmieniła styl ubierania. Nie chciała nosić  już tuszujących „worków”, rozciągniętych dresów i staników i zwykłych majtasów, które towarzyszyły jej przez ostatnich parę lat.

Natalia rozkwitała. Wręcz promieniała.

Jakby dzień po dniu budziła się z głębokiego snu. To szczęście, ta radość jaką miała w sobie, malowała się na jej twarzy. Chciała podzielić się swoją radością z całym światem.

Wykrzyczeć: jestem szczęśliwa!

I wtedy zrozumiała, że w tym wszystkim nie chodzi w ogóle o niego.
Chodzi o to, co w niej się przebudziło dzięki niemu.

Nie była już kobietą czekającą, aż ktoś ją wybierze.

Była kobietą, która uwierzyła w siebie. Odnalazła swoją kobiecość.

Zrozumiała, że szczęście nie przyszło z zewnątrz. Przyszło wtedy, gdy w końcu spojrzała na siebie z czułością.

Artykuł Odcinek 5: Natalia znowu uwierzyła, że może… pochodzi z serwisu Nowa Ja - Coaching i Mentoring dla Managerów w procesie zmiany..

Czy to nie dzieje się za szybko? – Natalia pytała samą siebie.

Było to coś innego niż dotychczas. Nie prowadził żadnych „gierek”. Podobało jej się to. Sama lubiła jasne sytuacje bez zbędnych podchodów. Bardzo szybko złapali nić porozumienia. Potrafili rozmawiać godzinami. I ciągle im było mało.

Od początku otrzymywane wiadomości tekstowe na komunikatorze od niego zaskakiwały. Pisał czule, z troską. Natalia miała wrażenie, że czyta w jej myślach. Odgadywał, czego ona potrzebuje. I mimo że dzieliło ich tysiące kilometrów to tak naprawdę czuła, jakby był blisko niej.

Była naprawdę szczęśliwa, że właśnie ktoś taki pojawił się w jej życiu. Facet, który był w 100% skupiony na niej. Który o nią dbał, słuchał. Rozumiał, nie oceniał. Po prostu był.

A przecież nie znali się długo. Tydzień. Może trochę dłużej…

Budził ją rano sms od niego. Piękne przywitanie. Tworzące nastrój, oddające ciepło,, troskę, zainteresowanie. Budzące się uczucie z jego strony.

Wstawali coraz wcześniej by móc mieć więcej czasu na rozmowę. Nacieszyć się sobą.

Pisali w trakcie dnia, popołudniu, wieczorami. Ciągle im było mało.

Natalia co jakiś czas łapała się na tym – czy coś takiego jest w ogóle możliwe? Śmiała się sama do siebie szczypiąc się w ramię pytając

Czy to się dzieje naprawdę? Czy ja po prostu śnię? Trafił mi się ideał!

– Wygrałam 6 w Totolotka. Taki facet! I jest mój!

Dzieliły ich tysiące kilometrów. On w Anglii, inżynier na platformie wiertniczej, wdowiec przed 50 -tką samotnie wychowujący nastoletnią córkę.

Ona sama z trójką dzieci.

Wiele ich łączyło. Mieli dużo wspólnych tematów.

Natalia tak naprawdę dostawała od niego to czego potrzebowała od zawsze: uwagi, troski, dobrego słowa. Szczerego zainteresowania. Obecności.

A dodatkowo miała możliwość „szlifowania” języka angielskiego w mowie i piśmie. Szczęściarą jestem – myślała sobie. Chwilo trwaj!

Natalia czuła, że jest dla niego naprawdę bardzo ważna. On nawet nie musiał jej tego mówić. Ona to czuła. I on stał się bardzo ważną częścią jej życia. Nie wyobrażała sobie, jak mogło go nie być.

A on coraz częściej mówił o swoim uczuciu do niej i o tym, że planuje przylecieć do Polski, żeby pobyć z nią dłużej.

Artykuł Odcinek 4: „Offshore love” pochodzi z serwisu Nowa Ja - Coaching i Mentoring dla Managerów w procesie zmiany..

Artykuł Odcinek 3: „Co ostatnio sprawiło, że się uśmiechnęłaś?” pochodzi z serwisu Nowa Ja - Coaching i Mentoring dla Managerów w procesie zmiany..

Artykuł Odcinek 2: „Za wcześnie na jutro” pochodzi z serwisu Nowa Ja - Coaching i Mentoring dla Managerów w procesie zmiany..

Artykuł Odcinek 1: „Dziewczyno, daj sobie szansę…” pochodzi z serwisu Nowa Ja - Coaching i Mentoring dla Managerów w procesie zmiany..